Heey,
Ik ben nu net aangekomen in mijn pension. Het wordt beheerd door een gezin van 6. De vrouw en man zijn beide van rond de 40 en hebben kinderen van 30 tot 19. Het zijn erg aardige mensen en ik help ze met het huishouden. We praten niet veel omdat alleen de man en een van de kinderen Engels spreekt. Toch voeren we hele gesprekken en ik voel me erg welkom hier.
Laatst heb ik nagedacht over pap en over hoe ze hier om gaan met de dood.
Hier reïncarneer je na je dood. Je komt terug in een ander lichaam en hebt geen herinnering van je vorige leven. De kaste waar je in komt in je volgende leven wordt bepaald door je daden en de manier van leven in je vorige leven. Dit heet je Karma.
De kringloop heet Samsara en het feit dat je je leven moet accepteren heet Dharma.
Het doel is om je ziel (Atman) te verlossen en terug te keren naar het goddelijke (Brahman).
Zelf zou ik niet geloven in Brahman en de manier van leven, met de kasten, maar het reïncarneren spreekt me wel aan. Ook lijkt het me redelijk logisch, want waar gaat je ziel, waar gaat jou jij anders naartoe.
Toch denk ik dat je er gewoon niet meer bent, omdat jij, jouw persoonlijkheid en jouw gedachten, bestaan uit hersenspinsels en bestaat alleen in je hersenen. Ik zou graag willen dat het zo was, maar toch geloof ik er niet in...
Het gaat redelijk met me. Ik voel me wel goed, maar ik blijf maar aan allerlei dingen denken. Vooral aan bezittingen en dingen die er eigenlijk niet toe doen.
Morgen ga ik wandelen in een van de vele parken hier in Chennai.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten